دلتنگ
از آدما خسته شدم دیگه نه میتونم خودمو بکشم نه زنده بمونم
آدما کم آزارم ندادن
هرکسی به هر نحوی تونست پشتمو خالی کرد
تنهایی گاهی قشنگه گاهی هم عذاب آوره
اما دیگه نمیتونم به کسی اعتماد کنم
میشه از همه شماها بخوام جوابمو بدین؟
میشه آدم از اول عمرش تا حالا جز خدا کسی رو نداشته باشه و هر کی اومد تو زندگیش تنهاترش کنه؟
اگه شما بودید چیکار میکردید؟ [ ناراحت ] [ گریه ]
حتی وقتی خواسته باشید همه چیزو تموم کنید اما نشه؟
برچسب:
نویسنده: آبتین طاهری